
Op een zomerse donderdagavond in juli, vulde het Haskeplein in Balk zich met het geluid van ronkende motoren, het aroma van koffie en de geur van nostalgie. Liefhebbers van oldtimers kwamen samen voor de tweede editie van Cars & Coffee — een informele bijeenkomst vol voertuigen met karakter, verhalen met geschiedenis en mensen met een gedeelde passie.


Het was geen evenement met stands, muziek of vaste programmering. Wie iets bijzonders op wielen heeft en van gezelligheid houdt, schuift gewoon aan. Mensen slenterden tussen de voertuigen, keken onder motorkappen, wisselden tips uit en bewonderden elkaars restauratiewerk. Het plein stond vol, maar nergens was haast of drukte te bekennen. De sfeer was ongedwongen en gemoedelijk.


“Gewoon ouwehoeren”
Harry Bootsma uit Lemmer stond ontspannen bij zijn Amerikaanse klassieker. Ooit runde hij autosloperij Gaos in Emmeloord. Nu geniet hij van zijn rust, al blijft sleutelen een geliefde bezigheid. “Koffie drinken en ouwehoeren,” zegt hij over de avond. “Dat kunnen we goed.”
Hij vertelt hoe zijn liefde voor techniek begon in Den Haag, met opgevoerde racebrommers. “Als je sneller was dan de politie, dan was je weg. Gewoon lekker scheuren.” Via een Harley op zijn veertiende en een Jaguar voor zestig gulden belandde hij uiteindelijk bij een Aston Martin DB2, gekocht van gespaard geld toen hij eigenlijk nog niet mocht rijden. “In de zomer zat ik ermee in Spanje. Gewoon doen.”
Zijn huidige auto kwam hij in Lemmer tegen. “Ik heb altijd Engelse auto’s gehad, maar dat gezeur daar… Dus nu een Amerikaan.” Onder de kap ligt een Corvette-blok. “Ze zeggen 325 tot 375 pk. Hij rijdt niet per se hard, maar trekt enorm. En ik hou niet van poetsen, dus hij zit gewoon in de lijnolie. Zo blijft hij het mooist.”


“Hoe ouder, hoe gekker”
Ook brommers trokken volop bekijks. Obe Slippens zat glunderend op een felrode Kreidler. “Hoe ouder, hoe gekker,” zegt hij met een knipoog. Vroeger had hij er een, maar die verkocht hij weer. Onlangs vond hij een perfect exemplaar. “Ik zei altijd: als ik er een zie in 120 procent staat, dan koop ik hem. En die kwam ik tegen.”
Obe is vooral bekend als vrachtwagenliefhebber. “Normaal kom ik op zo’n bijeenkomst in een kleine truck.” Bij een andere bijeenkomst neemt hij zelfs twee voertuigen tegelijk mee. “Dan gaan we samen op pad. Altijd gezellig, ook als het regent.”


“Deze staan in de woonkamer”
Tussen de brommers viel de collectie van Wianda Berkenpas op. Zij en haar vriend hebben inmiddels elf Berini’s, waaronder twee zeldzame modellen die ze net in België hebben gekocht. “Deze is van 1963 en heeft lang stilgestaan. Nu staat hij bij ons in de woonkamer.”
Berini is, in tegenstelling tot wat velen denken, geen Italiaans merk maar Nederlands. “Bernard, Rinus en Nico,” legt Wianda uit. “De fabriek stond in Rotterdam. Er zijn heel veel modellen geweest, in allerlei soorten en kleuren.”
Hoewel sommige brommers te mooi zijn om op te rijden, gebruiken ze andere regelmatig. “Dan pakken we elk een Berini, met fietstassen achterop, en rijden we bijvoorbeeld naar het IJsselmeer of maken we een toertocht met een overnachting. Gewoon langzaam, ontspannen rijden.”


Meer dan metaal
Cars & Coffee in Balk draait niet om snelheid of glans, maar om delen. Delen van herinneringen, verhalen en liefde voor techniek. Het maakt niet uit of je met een Amerikaanse slee komt, een zeldzame Berini of een oude vrachtwagen. Iedereen vindt er zijn plek.






