In de Jacobuskerk in Delfstrahuizen is zondagmiddag de officiële afsluiting gehouden van het culturele herdenkingsjaar ‘De Vergeten Watersnood van 1825’. Daarmee kwam een einde aan een jaar vol activiteiten waarin onderwijs, kunst en geschiedenis samenkwamen rond de invloed van water op de regio.
Tijdens de bijeenkomst werd het gezamenlijke project Libje mei Wetter centraal gesteld. Tien basisscholen uit de gemeente De Fryske Marren werkten de afgelopen maanden samen met vier kunstenaars aan een driedelige expositie.
Toen en nu
Het resultaat was dit weekend te zien op drie locaties: in Delfstrahuizen, Rotstergaast en Sint Nicolaasga. Volgens de organisatie trok de expositie meer bezoekers dan verwacht. “De exposities zijn goed bezocht, boven verwachting eigenlijk,” zegt Liesbeth Weinans, voorzitter van Stichting Kunst en Meer. “Veel kinderen kwamen met hun ouders of met pake en beppe om aan te wijzen: nou, dit heb ik gemaakt.”
In de kerk werd daarnaast teruggeblikt op zowel het verleden als de toekomst. Onder andere burgemeester Leo Pieter Stoel was aan het woord. “Wij leven in een tijd van klimaatverandering, extreme weersomstandigheden… Dat geeft nieuwe uitdagingen en het is belangrijk dat we alert blijven en lessen blijven leren uit het verleden.”
Kwaliteiten van water
Een bijzonder moment tijdens de afsluiting was de symbolische terugkeer van het ‘water van de toekomst’. Kinderen brachten water dat zij eerder rond het Tsjûkemar verzamelden terug naar het meer.
Volgens Weinans was de kracht van de samenwerking een van de redenen dat het project zo geslaagd was. “Je moet je voorstellen: tien scholen, 600 kinderen hebben meegedaan. We hebben vier kunstenaars erbij betrokken… Het is een heel breed gedragen project,” vertelt ze. “Kinderen hebben op een hele creatieve manier, met taal, met beeld en met afvalmateriaal gewerkt met het thema water.”
De kunstenaars hielpen de leerlingen om verschillende kanten van water te ontdekken. Zo leerden ze onder meer over waterkwaliteit, reflectie en de hoeveelheid afval die in het water te vinden is.
Afronding en vooruitkijken
Het themajaar begon op 2 februari met een grote klokluidactie waarbij meer dan tweehonderd kerken meededen. Daarmee werd het startsein gegeven voor een breed programma van lezingen, routes, exposities en educatieve activiteiten. Het doel was om de watersnoodramp van 1825, een van de grootste natuurrampen uit de Nederlandse geschiedenis, opnieuw onder de aandacht te brengen.
Hoewel het project nu wordt afgerond, kijkt Stichting Kunst en Meer alweer voorzichtig vooruit. “Als straks het stof is gaan liggen en wij weer een beetje zijn bijgekomen, zullen we heel langzaam weer gaan nadenken over een volgend evenement,” zegt Weinans. “De stichting blijft bestaan; we zijn sinds 2017 actief en hebben al prachtige projecten gedaan.”
Met de afsluiting in Delfstrahuizen kwam een bijzonder herdenkingsjaar ten einde, maar de aandacht voor water, kunst en historie in het Tsjûkemargebied lijkt daarmee niet voorbij.
