Lies Schotanus is inmiddels al meer dan 25 jaar een vertrouwd gezicht bij Stichting De Hulplijn Vervoer. ”Ik ben er toen zo ingerold en nooit meer weggegaan,” vertelt ze. ”Het was altijd leuk om te doen. Je hebt veel contact met mensen, dat maakt het werk heel bijzonder.”
In de afgelopen decennia zag zij de organisatie veranderen. Waar ritten vroeger nog met de hand werden opgeschreven, gaat tegenwoordig vrijwel alles via computer en telefoon. ”Eigenlijk is het systeem niet echt veranderd, alleen de manier waarop we het opschrijven wel.”
Telefoonwacht én chauffeur
Lies vervult meerdere rollen binnen de stichting. Ze is zowel telefoonwacht als chauffeur. De organisatie draait volledig op vrijwilligers. ”We hebben ongeveer tien telefoonwachten en meer dan twintig chauffeurs,” legt Lies uit. “Iedereen rijdt met zijn eigen auto. De één kan een rollator meenemen, de ander zelfs een rolstoel. Dat is ideaal, want zo kunnen we bijna iedereen helpen.”
Dankbaar werk
Wat haar na al die jaren nog steeds motiveert, is hoe dankbaar het werk is. Tijdens de ritten ontstaan vaak bijzondere gesprekken. ”Je hoort mooie en soms heel persoonlijke verhalen,” zegt Lies. ”Je betekent echt iets voor iemand.”
Met haar jarenlange inzet is Lies een belangrijk onderdeel van de stichting geworden. En zolang ze er plezier in heeft, blijft ze zich graag inzetten. ”Het is gewoon heel mooi om te doen.”
