Donderdag 11 december is het de Nationale Dag van de Vrachtwagenchauffeur. Ook bij Veenstra Transport in Heeg werden de chauffeurs vandaag feestelijk uitgezwaaid met vers krentenbrood en een lunchpakketje.
Een van die chauffeurs is Jelmer de Haan, met wie wij een stukje mee mochten rijden.
“Had ik het maar eerder gedaan”
Toen Jelmer 21 was haalde hij al zijn diploma’s om als vrachtwagenchauffeur aan het werk te gaan. Na 1,5 jaar stopte hij ermee en deed hij een tijd lang ander werk, maar 10 jaar later besloot hij het toch weer op te pakken. “Ik dacht bij mezelf ‘had ik het toch maar 10 jaar eerder gedaan’. Het is het mooiste wat er is,” vertelt Jelmer.
De werktijden zijn alles behalve standaard. “Vannacht stond de wekker om half drie, omdat ik vanuit Son (boven Eindhoven, red.) hierheen moest rijden. Dus ik heb er al een halve werkdag op zitten.”
De chauffeurs werken op wekelijkse basis soms wel 60 uur. “Dan moet je het wel leuk vinden,” aldus Jelmer.
Geen tierelantijntjes
Omdat hij nog niet zo lang werkzaam is voor Veenstra heeft hij nog geen vaste wagen, maar een duidelijke voorkeur heeft hij ook niet. “Ik ben geen merkfreak, maar een ruime wagen is wel fijn,” vertelt hij.
Door de wisselende wagens zijn er dan ook weinig persoonlijke spullen te vinden, op het beddengoed na.
“Ik ben wat dat betreft ook geen stereotype chauffeur. Er zijn collega’s die een godsvermogen investeren in mooie gordijntjes en verlichting, maar ik hou niet van tierelantijntjes.”
Veel collega-chauffeurs rijden daarnaast op hun sokken, maar ook dat is niet aan Jelmer besteedt. “Ik heb het een week geprobeerd, maar ik vind het heel irritant.”
Manoeuvreren en focus houden
De uitdagingen van het rijden in een vrachtwagen liggen met name binnen de bebouwde kom. “Woonwijken zijn niet gemaakt op vrachtwagens. Met de grotere trailers is het echt behelpen soms.”
Volgens Jelmer is het besturen van een vrachtwagen in de basis niet zo ingewikkeld. “Bij het manoeuvreren zie je pas of je het in de vingers hebt.”
Focus houden tijdens het rijden, is voor Jelmer geen probleem. “Ik luister veel naar podcasts. Vandaag Inside komt half tien op tv, dan lig ik vaak al op bed, dus dat luister ik dan in de ochtend terug.”
Eenzaam beroep?
De omgeving van Jelmer was in eerste instantie verbaasd over zijn keuze van beroep. “Ik ben van de gezelligheid. Wat dat betreft past dit beroep totaal niet bij me.”
Gelukkig heeft hij bij Veenstra veel klanten over de dag verdeeld, “dan heb je wat aanspraak en een praatje. Die gezelligheid is er dan wel.” Eenzaam voelt hij zich dan ook nooit.
Een begripvolle omgeving is volgens Jelmer heel belangrijk. “Je moet een vrouw hebben die er achter staat. Soms weet ik in de middag nog niet of ik in de avond terugkom,” vertelt Jelmer.
“Ik heb een hele mooie en leuke vrouw die mij steunt en er alle begrip voor heeft.”
Vrouwen achter het stuur
Directeur Wessel Veenstra merkt op dat er steeds meer vrouwen voor het chauffeursberoep kiezen, ook binnen zijn bedrijf.
De transport en logistieke sector is nog altijd vooral een mannenwereld, maar landelijk is er een stijging te zien van het aantal vrouwen die voor het beroep kiezen. Volgens ondernemersorganisatie TLN was er in 2023 een stijging van 5%.
In het familiebedrijf is Wessel nu de derde generatie aan het roer. Zijn zoon, de vierde generatie, is ook al als chauffeur aan het werk voor het bedrijf.