Anniek van der Brug (23) uit Sondel reist door Nieuw-Zeeland, logeert bij mensen thuis en schrijft als bedankje een lied voor hen.
Ze reist sinds oktober vorig jaar door Nieuw-Zeeland. Logeren doet ze bij mensen thuis die ze vindt via de app ‘workaway’. “In die app maak je een profiel aan en dat doen gastadressen ook en op die manier kun je elkaar vinden.”
Tot nu toe heeft dat al tal van mooie combinaties opgeleverd. De werkwijze is dat je kost en inwoning verdient met het verrichten van klusjes, zo kun je mooi voordelig reizen.

Zo kwam ze ook bij een dominee binnen. Anniek vertelde dat ze thuis wel zong in de kerk, dus toen was het snel geregeld.
“Ze nam mij mee naar de kerk en het verzorgingshuis en daar heb ik gezongen en gitaar gespeeld.” En de oproep van de dominee leverde ook weer nieuwe logeeradressen op.
Met de Maori’s op jacht
Behalve bij een dominee en een bouwer van raceauto’s, belandde ze ook bij een traditioneel Maori-gezin.
“Dat betekende dat ik alles meedeed en dus ’s ochtends vroeg ook mee ging jagen, zo bijzonder! Je ziet op deze manier echt hele andere dingen van een land dan als je als toerist bij de bekende plekken langsgaat.”
Anniek wilde altijd al reizen en nadat ze haar zusje voor haar reis naar Australië op Schiphol had gebracht, dacht ze: “Dat wil ik ook!”
Maar ja, wat moest de bestemming worden?
“Ik heb Australië, Azië en Nieuw-Zeeland op een briefje geschreven en toen met de ogen dicht één briefje getrokken. Maar toen ik Azië getrokken had, wilde ik dat toch niet en is het Nieuw-Zeeland geworden”, lacht Anniek.

In Fryslân had Anniek twee banen. “Ik werkte bij AB Vakwerk in Sneek en bij verzorgingshuis Wilhelminaoord in Sint Nicolaasga. Daar maakte ik ook een magazine voor bewoners en dat doe ik nu ook vanuit Nieuw-Zeeland. Ik schrijf nu ook over mijn reis, dus zo kunnen ze me mooi volgen.”
Toen Anniek in Nieuw-Zeeland kwam, heeft ze eerst een auto gekocht waar ze in kon slapen en die ook een eigen wc had. “Dan mag je op natuurcampings staan, want je bent zelfvoorzienend en dus geen belasting voor de natuur.”
Anniek is nu vijf maanden onderweg in Nieuw-Zeeland en geniet elke dag van haar reis, van de natuur en van de contacten met de mensen.
Ze verbaast zich over de grote verscheidenheid aan landschappen: helderblauwe rivieren, bossen, bergen, vulkanen, maar ook vlak land met Friese koeien.

Het logeren bij gezinnen voldoet prima, maar is natuurlijk ook wel spannend, want het is altijd maar weer de vraag waar je terechtkomt. Anniek vindt het ook wel spannend, maar zo zegt ze: “Als het niet leuk is, kan ik gewoon weer weggaan toch?”
Tot nu toe was het altijd prima en heeft het haar alleen maar mooie herinneringen opgeleverd.
Een liedje als bedankje
In Auckland kocht Anniek een gitaar, in Fryslân speelde en zong ze ook veel en dat bracht haar op het idee om voor haar gastgezinnen een liedje te schrijven over haar verblijf op dat adres.
“Ik schrijf een kort liedje over de tijd dat ik bij mensen ben geweest en dat vinden ze helemaal geweldig.”

Behalve het schrijven van liedjes voor haar gastgezinnen doet ze ook wel mee aan ‘open mic’, dat zijn avonden dat iedereen het podium kan opstappen om te zingen en te spelen.
Oudejaarsavond met andere Friezen buiten Fryslân
Friezen om utens Arjen Wijma en Alle Mink waren ook in Nieuw-Zeeland. De vader van Alle is een maat van de vader van Anniek, dus dat contact was er al en zo kwam ook het idee om met elkaar oudjaarsavond te vieren.
“Heel gezellig en zo fijn om weer even Fries te praten”, zo zegt Anniek.
Op de vraag hoe lang Anniek nog in Nieuw-Zeeland blijft, zegt ze: “Geen idee, de mensen hier zijn hartstikke lief, open en gastvrij, dus ik ben nog niet uitgekeken. En ik wil misschien nog wel naar Japan, maar dat moet ik nog even bekijken. Tot mei blijf ik in ieder geval hier.”
Het reizen in Nieuw-Zeeland heeft haar meer ontspannen gemaakt. “Ik was altijd van het plannen en controleren, maar dat heb ik nu niet meer, ik zie wel hoe het komt.”
Eén ding is zeker en dat is dat ze in augustus weer thuis moet zijn, want dan trouwt haar broer en daar wil ze natuurlijk bij zijn.
En mist ze thuis en Fryslân ook? “Ja hoor, de vrienden en familie natuurlijk en… Fries praten!”


