Marco (57) en Annet Nijholt (53) uit Joure wonen sinds september in het Spaanse Coín en willen nooit terug naar hun tegelwerk in Fryslân.
Van Joure naar Spanje om daar een heel nieuw leven op te bouwen. Waarom zou je dat doen?
Marco werkte al 35 jaar als tegelzetter, had zijn eigen bedrijf en Annet had haar eigen tegelstudio in Joure, ze verkocht tegels en hielp klanten met adviezen voor het interieur.
Annet: “We wilden de laatste jaren van ons werkzame leven toch nog wat anders. We kwamen al een aantal keren voor vakantie in Andalusië en werden heel blij van de relaxte sfeer, de mensen en het weer.”
Maar ergens op vakantie zijn of erheen gaan om te wonen is natuurlijk wel heel wat anders.
Zoon Beau (24) en dochter Laura (20) waren ondertussen de deur uit, dus de zoektocht naar een plek in Andalusië begon.
“Die zoektocht heeft uiteindelijk drie jaar geduurd”, zo vertelt Annet.
We zochten een huis met appartementen, maar het is een bedrijf met buggy-tours geworden.
Annet Nijholt
Het plan was om een huis te kopen met appartementen erbij, maar dat lukte niet.
Alle locaties die ze bekeken was wel wat mee: niet de juiste plek of te duur.
Toen hoorden ze via-via dat er een bedrijf met quads vrijkwam en dat bedrijf hebben ze overgenomen. Zo belandden ze dus in Coín.
Ze hebben de quads wel ingeruild voor buggy’s, zegt Annet: “In een quad zit je achter elkaar en in een buggy zit je naast elkaar, dat is veel gezelliger.”
Met de vier bugy’s van 1000CC maken ze toertochten door de omgeving.
“We gaan met de bugy’s de bergen in naar een hoogte van 1000 meter, daar heb je een fantastisch uitzicht over de omgeving.”
We hadden goede kandidaten geweest voor een aflevering van ‘Ik vertrek’!
Annet Nijholt
De nieuwe bestemming was gevonden en toen in september het huis in Joure was verkocht, reisden ze meteen naar Spanje.
Het huis was kant-en-klaar, ze hoefden alleen maar te sauzen.
Ander land, andere gewoonten, andere regels
Maar een ander land betekent ook: andere gewoonten en andere regels, dat is ook altijd te zien in het programma Ik vertrek.
“Daar hadden we zo een aflevering voor kunnen maken”, zegt Annet. “Je loopt echt wel tegen veel dingen aan en onze Spaans houdt ook nog niet over.”
Gelukkig is er een bureau waar men die met administratieve zaken kan helpen en die mensen praten goed Engels, dus uiteindelijk komt het dan ook wel goed.
De tochten met de buggy’s moeten voor de toeristen een echte belevenis worden.
“We rijden door het landschap, over steile paden, soms dwars door het water en zoeken dan een mooi plekje op voor een echte Spaanse lunch.”
Het rijden op een buggy ziet er stoer uit: helm en bril op en een mooi doekje voor de neus om het stof tegen te houden.
De eerste zomer staat voor de deur en dan kan het in Andalusië flink heet worden, maar het zwembad is gelukkig net klaar, dus dan kunnen ze daar mooi in afkoelen.
Behalve de tours met de buggy’s heeft Annet nog een activiteit. Ze ontvangt vrouwen die alleen zijn, maar niet alleen willen reizen.
“Ik haal iemand op van het vliegveld, ze slaapt bij ons in het gastenverblijf en we maken dan samen uitstapjes, bijvoorbeeld een wandeltocht of naar een stad of dorp in de omgeving.”
De kinderen zijn volwassen, maar natuurlijk missen Marco en Annet ze en ook de andere familie wel.
Gelukkig kan er facetimed worden, samen met dochter Laura doen ze dat momenteel iedere dag, want Laura is aan het backpacken in Australië.
Om de twee maanden terug
Annet gaat om de twee maanden een week naar Fryslân: “Je bent in acht uren terug in Joure, dat is dus goed te doen.”
We wonen maar een halfuur vanaf het vliegveld. De kinderen komen regelmatig richting Coín en blijven dan ook een paar weken. Zo blijft het contact warm onderhouden.
