“Je kijkt vervolgens alleen nog maar naar jouw paard en hoopt dat het wint.” Volgens Alex van Hek van de organisatie maakt dat de paardenkoersen tijdens de Swipe Dei in Joure zo spannend. Langs de baan wordt volop meegeleefd.
“We zeggen bewust wedden en niet gokken, want je hebt voorkennis. In het programma staan de laatste prestaties van de paarden en op basis daarvan maak je je keuze.”
Dat zorgt volgens hem voor extra spanning. “Mensen schreeuwen en juichen heel hard om hun paard naar de finish te helpen. Dat lukt meestal niet,” zegt hij lachend. “Soms staat een paard op een uitbetaling van vijftig of zestig euro. Dan krijg je voor iedere ingezette euro dat bedrag terug als het wint.”
Voor pikeur Frans van der Blonk draait de dag om de sport. “De snelheid en als eerste over de finish komen, dát geeft spanning.” Achter de sulky probeert hij samen met zijn paard als eerste de finish te bereiken. “We trainen iedere dag, zeven dagen per week.”
Ook langs de baan wordt fanatiek meegeleefd. Wobbie Bakker is naar Joure gekomen om haar zoon aan te moedigen. “Hij heeft een paard dat nog nooit gewonnen heeft, dus je moet altijd afwachten hoe het gaat. Op een grasbaan is het sowieso een verrassing.”
Volgens Bakker beleef je de snelheid pas echt als je erbij bent. “Als je thuis achter de laptop kijkt, heb je niet door hoe hard die paarden gaan. Hier merk je pas hoe snel het is.” Ze komt al jarenlang naar de paardenkoersen tijdens de Swipe Dei. “We hebben ook weleens meegemaakt dat het zo drassig was dat de paarden uitgleden en de wedstrijden werden afgelast. Gelukkig hebben we vandaag prachtig weer.”
Een van de deelnemers is Zoë Wester uit Noord-Holland. De liefde voor de sport kreeg ze van huis uit mee. “Mijn vader is paardentrainer. Van kleins af aan ging ik al mee naar de stal. Anderhalf jaar geleden heb ik mijn vergunning gehaald en nu mag ik meedoen tussen de grote mannen.”
Hoe hard er precies wordt gereden? “Soms ga je tussen de veertig en vijftig kilometer per uur. Niks is te hard, alleen is te leuk.”
